(1)Drepturile substituitului se nasc

la moartea instituitului.

(2)Substituitul dobândeşte

bunurile care constituie obiectul liberalităţii ca efect al

voinţei dispunătorului.

(3)Substituitul nu poate fi, la

rândul său, supus obligaţiei de administrare şi de transmitere a

bunurilor.